Yurt bildim yüreğini

Umutlandım konakladım.

Setler örüldü her yanıma

Prangalar sarmaladı

Gök, bindi üzerime tüm ağırlığıyla

Yer acımasız, gelir üstüme…

Yurdumun her atışı

Bir mermi gibi saplanır

Tam beynimin ortasına,

Kahrolurum erirken…

Sarp akşamların aydınlığı

Kör eder tüm benliğimi,

Akın akın gelen sevgi

Zehirler tüm damarlarımı,

Çırpınırım çaresiz…

Gün günü tutmaz,

Mutluluk ağır aksak.

Yurdumda kaos

Yurdumda hüzün

Yurdum onulmaz yaralar açar…

Kör inat, anlamsız onur

Dirhem dirhem yer bitirir.

Ne bu karanlık,

Ne bu zulüm, ne bu cendere

Ne bu vahşet ey sevgili

Yeter,

Rahat bırak beni yurdumla baş başa…